Z okazji Dnia Życia Konsekrowanego składamy serdeczne życzenia wszystkim osobom, które swoją codzienność uczyniły darem – oddanym Bogu i ludziom. Życie  osób konsekrowanych jest świadectwem, że prawdziwa droga wiary nie jest samotnym biegiem, lecz wspólną pielgrzymką, w której liczy się wierność, wytrwałość i wzajemne podtrzymywanie się w nadziei. 

Niech codzienne „razem” umacnia konsekrowanych w chwilach trudu i pozwala z odwagą patrzeć w przyszłość, ufając, że Bóg prowadzi dalej, niż sięga ludzki plan.

Dziękujemy wszystkim osobom konsekrowanym za świadectwo – ciche, wierne i owocne.

Temat duchowości instytutów świeckich był wielokrotnie podejmowany, ale to nie oznacza, że nie potrzeba do niego powracać. Św. Jan Paweł II w posynodalnej adhortacji Vita consecrata uznał, że pierwszoplanowym założeniem dla każdej rodziny życia konsekrowanego jest życie duchowe na płaszczyźnie indywidualnej i wspólnotowej, gdyż od jego poziomu zależeć będzie „apostolska owocność instytutu, ofiarność jego miłości do ubogich, a także zdolność przyciągania nowych pokoleń” (VC 93). Jedynie wysoki poziom życia duchowego osób konsekrowanych może stać się porywającym świadectwem „dla ludzi naszych czasów spragnionych absolutnych wartości” (VC 93).

Zachęcamy przedstawicieli młodego pokolenia do udziału w konkursie, którego celem jest upowszechnianie nauczania wielkiego Papieża‑Polaka oraz troska o zachowanie żywej pamięci o duchowym dziedzictwie św. Jana Pawła II.
W załączeniu - materiały przedstawiające cele, założenia i charakter konkursu, a także formularze zgłoszeniowe.

Rok Jubileuszowy 2025–2026, ogłoszony przez Papieża Franciszka bullą Spes non confundit

– „Nadzieja zawieść nie może”, przeżywany był w całym Kościele jako Rok Święty – Peregrinantes in Spem (Pielgrzymi nadziei).

Rozpoczęty w Wigilię Bożego Narodzenia 2024 roku, a zakończony w uroczystość Objawienia Pańskiego 6 stycznia 2026 roku, stał się szczególnym czasem łaski, pojednania, duchowego nawrócenia i odnowy serca Ludu Bożego.

 

Z listów Giuseppe Lazzatiego: "Słowo stało się ciałem i zamieszkało między nami! Zwróćcie uwagę, że Słowo wcielając się, nie wychodzi z łona Ojca, a jednak w Credo mówimy: Propter nos homines et propter nostram salutem descendit de coelis, discese dal cielo! Zmierzcie niezwykłą głębię tych słów: umysł ich nie pojmuje, ale musimy nieustannie prosić i otrzymać łaskę zgłębienia tych słów, na ile to możliwe.

„Oto czynię wszystko nowe” (Ap 21,5).

Życzymy Wam, aby dni 2026 roku były czasem pokoju i bliskości Boga. Niech każdy dzień będzie dla Was okazją do doświadczania Bożej obecności – w codzienności, w drugim człowieku, w modlitwie i w ciszy serca. Niech Matka Boża otacza Was swoją opieką, a Chrystus – jedyne prawdziwe Światło – prowadzi przez cały rok ku pełni życia i miłości.

Niech Nowonarodzony Chrystus obdarzy Was odwagą,by zostawić przeszłość i wejść w teraźniejszość, gdzie rodzi się Król – tu i teraz.

Niech Wasze serca staną się wolne, by przyjąć żywe dary Boga, który przychodzi do nas w prostocie, w prawdziwości, w jedności z Ojcem.

Błogosławionych Świąt!

W Roku Jubileuszowym 2025 nasz Instytut Misjonarek Królewskości Chrystusa obchodził 50- lecie istnienia w Polsce. Z tej okazji świętowaliśmy 22 i 23 listopada w Laskowicach u O. Werbistów SVD. Z radością gościłyśmy na spotkaniu przedstawicielkę RC z Rzymu, ks. biskupa Józefa Szamockiego, naszych braci Kapłanów z Instytutu Królewskości Chrystusa, księży Asystentów Grup a także Ojca Alojzego Warota – Wizytatora Generalnego Franciszkańskiej Kustodii Ziemi Świętej (naszego rekolekcjonistę).Uroczystość rozpoczęliśmy Adoracją Najświętszego Sakramentu i udziałem w Eucharystii koncelebrowanej przez obecnych kapłanów. Słowo Boże i homilię wygłosił Asystent jednej z grup – ks. Andrzej Szopiński. Po uczcie duchowej spotkaliśmy się przy wspólnym stole na obiedzie i kawie.

Jezus Chrystus znany, kochany, który jest naszym życiem — oto istota duchowości Stowarzyszenia". Tak jest napisane w naszym pierwszym Statucie i tak ma być. To, co do tej pory napisałem, ma jedynie na celu pełny obraz osoby Miles, jako wzorca chrześcijanina - alter Christus. Aby takim się stać, należy dobrze zrozumieć, czym jest duch Chrystusa, którego mamy naśladować, a nie zewnętrzna działalność Chrystusa, niemożliwa dla nas do powtórzenia. Tymi słowami można określić ducha Chrystusa: całkowita ofiara z siebie, w totalnej wierności, z potrzeby miłości.

Pod hasłem „Ten zwycięża, kto miłuje” w sobotę 8 listopada 2025 odbyła się pielgrzymka Instytutów Świeckich Życia Konsekrowanego z całej Polski do grobu bł. kard. Stefana Wyszyńskiego, patrona instytutów świeckich. Wydarzenie, wpisane w obchody Roku Świętego „Pielgrzymi Nadziei”, zgromadziło około 250 osób – przedstawicieli wspólnot z całego kraju.

Miejscem jubileuszowego spotkania instytutów świeckich była katedra warszawsko-praska. Uczestnicy rozpoczęli dzień wspólną modlitwą różańcową. Następnie przewodnicząca Krajowej Konferencji Instytutów Świeckich, Joanna Wójtowicz, powitała zgromadzonych i wprowadziła w duchowy program pielgrzymki.

S. Simona Brambilla, prefekt Dykasterii ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego w końcowym przesłaniu powiedziała m.in.: W dniu, w którym powiedzieliśmy nasze „tak” na wezwanie Jezusa do życia według Ewangelii w tej formie życia, obiecaliśmy być obecnością – siostrami i braćmi pośród wszystkich, gotowymi oddać życie, dawać je, towarzyszyć mu, wierzyć w jego siłę, bez pozorów. W tych dniach przeszliśmy przez Drzwi Święte, w jedności z naszym Pasterzem, papieżem Leonem XIV. Jubileusz to okazja, by prosić o przebaczenie za wszystkie sytuacje, w których nie potrafiliśmy być obecni, aby słuchać i troszczyć się o innych, ale zamknęliśmy nasze oczy i serca. Jest to również okazja do radości i dziękczynienia za dobro dane i otrzymane.

„Prosić”, „szukać”, „kołatać” – czasowniki modlitwy użyte przez ewangelistę Łukasza – są postawami bliskimi wam, przyzwyczajonym do praktykowania rad ewangelicznych, do proszenia bez roszczeń, posłusznych działaniu Boga. Nie przypadkiem Sobór Watykański II mówi o ślubach jako o środku użytecznym „do otrzymania obfitszych owoców łaski chrztu” (Konst. dogmat. Lumen gentium, 44). „Prosić” oznacza bowiem uznać w ubóstwie, że wszystko jest darem Pana i za wszystko trzeba dziękować;
„szukać” oznacza otworzyć się w posłuszeństwie, aby każdego dnia odkrywać drogę, którą należy podążać na drodze świętości, zgodnie z planami Boga; „kołatać” oznacza prosić i ofiarować braciom otrzymane dary z czystym sercem, starając się kochać wszystkich z szacunkiem i bezinteresownie.