Komunikat

       W lutym minęło 10 lat od śmierci założycielki Poradni Powołaniowej Instytutów Świeckich w Krakowie p. Marii Piotrowicz znanej w środowisku IŚ jako Myszka.

       Myszka była człowiekiem prawym, mądrym i serdecznym, o dużym dorobku naukowym. W swojej skromności nie mówiła wiele o sobie, ale i tak wciąż dowiadujemy o niej się czegoś nowego, pięknego. Poniżej przytoczymy ostatnie zdania z jej biografii pomieszczonej w książce Życiorysy przyrodników polskich:

Za swą działalność naukową, dydaktyczną i społeczną uzyskała nagrody i odznaczenia: Nagrodę Rektora WSP (1986); Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1983); Złota Odznaka Olimpiady Biologicznej PTP im. Kopernika (1981); Złoty Krzyż Zasługi (1974). Była człowiekiem bardzo skromnym, życzliwym dla wszystkich.

Mało znane jest Jej duże zaangażowanie religijne – była bowiem długoletnią przełożoną Instytutu Świeckiego Chrystusa Odkupiciela Człowieka.

Maria Piotrowicz zmarła 5 II 2008 r. w Krakowie, uroczystości pogrzebowe odbyły się w opactwie benedyktynów w Tyńcu koło Krakowa. Została pochowana na cmentarzu parafialnym.

Spotkanie krakowskich instytutów

     W dniu  29 stycznia w Krakowie przy Poradni Powołaniowej IŚ odbyło się kolejne spotkanie przedstawicielek krakowskich instytutów świeckich. Tym razem na spotkaniu były obecne przedstawicielki dziesięciu instytutów. Uczestniczki dzieliły się zaproponowanym tematem „Nasze charyzmaty”.

      Po kolei prezentowałyśmy charyzmat i krótki rys historyczny instytutu. Odnajdowałyśmy wspólne cechy i cechy specyficzne poszczególnych wspólnot. Dzieliłyśmy się też doświadczeniami, poszukiwaniami, przemyśleniami.

Elianum to instytut kontempalcyjno-czynny.  Modlitwa wewnętrzna umożliwia  budowanie zażyłości z Jezusem, obcowanie z Tym, o którym wiemy, że nas kocha. Jest to wymiar kontemplacyjny powołania. Bycie  świecie z Jezusem dla dobra bliźnich umożliwia Mu promieniowanie poprzez nas na drugich.

Instytut Niepokalanej Matki Kościoła  (blachniczanki) wyróżnia modlitwa osobista, modlitwa nad Słowem Bożym i modlitwa liturgiczna. Członkinie realizują charyzmat poprzez oddanie siebie  –  na wzór Maryi Niepokalanej –  miłości Kościoła. Bliski członkiniom jest wymiar macierzyńskiej płodności. Podejmują służbę dla Kościoła, szczególnie w Ruchu Światło Życie.

Fraternia Jezus Caritas  uczestniczy  w charyzmacie  <kontemplacja w świecie>. Naśladując bł. Karola de Foucauld, członkinie starają się uczestniczyć w misji Kościoła czyli pomagać Jezusowi w zbawianiu. Z jednej strony budują bliską więź z  Jezusem poprzez  spotkanie z Nim w Eucharystii i na adoracji, a z drugiej strony – żyjąc z świecie – chcą realizować nasz Nazaret, pracując z Jezusem i dla Niego w intencji okazania Mu miłości  w braciach. Na Eucharystię przynoszą trudy, radości i cierpienia  swoje i braci, aby poprzez zjednoczone z ofiarą Jezusa nabrały wartości zbawczej. Uczestniczą w  modlitwie wstawienniczej  Kościoła  dla  zbawienia drugich.

Stowarzyszenie Wspólnota Adoratorek  Najświętszego Serca  składa się z osób starszych, samotnych i wdów. Poprzez adorację  uczestniczą w modlitwie wstawienniczej Kościoła,  szczególnie za kapłanów.

Instytut Caritas Christi realizuje życie według duchowości dominikańskiej pod wejrzeniem Ojca, który widzi w ukryciu  i chce odpowiadać na wezwanie Miłość Chrystusa przynagla nas. Oddają się Tobie, aby Cię kochać, abyś był kochany.  Modlimy się za Kościół, za kapłanów. 

Wspólnota Przenajświętszej Trójcy  żyje modlitwą i ofiarą za kapłanów oraz powołania kapłańskie.  Z Chrystusem  w sercu członkinie jak monstrancje idą w <opłotki świata>.

Misjonarki Cierpiących „Chrystus nadzieją”, pracując w świecie – często w szpitalach –  chcą realizować misję wobec cierpiących, aby  w Jezusie i przez Niego ludzie odkrywali nadzieję i otwierali się na nowe życie. Starają się odkrywać chrześcijański sens cierpienia w ślad za Kamilem de Lellis.

Instytut Miłosierdzia  niesie i głosi miłosierdzie Boga (w duchy świętej siostry Faustyny i  bł. Michała Sopoćki)  – nie podejmując specjalnych dzieł.

Instytut Świecki Misjonarek Królewskości  Chrystusa o duchowości franciszkańskiej niesie Jezusa w ukryciu do świata w swojej pracy zawodowej. Duże wrażenie zrobiła na nas  młoda osoba, wywodząca się z tego Instytutu, która  „wędruje” po Polsce w poszukiwaniu pracy, by być wierną postanowieniu służenia sprawie obrony życia. Jako farmaceutka szuka zatrudnienia w aptekach należących do aptek  „pro-life” (jest ich w kraju bardzo mało !). Właśnie skończyła paromiesięczną pracę w aptece na Kaszubach, teraz podejmie ją na Podkarpaciu. Angażuje się też w  prace społeczne zajmujące się zagadnieniami obrony życia. Podkreśliła w dzieleniu wartość dyskrecji (tak istotnej na naszej instytutowej drodze !), która daje Jej wielką swobodę w podejmowanych wystąpieniach i przedsięwzięciach.

Wynagrodzicielki Serca Jezusa i Maryi żyją duchowością ignacjańską, starając się w życiu apostolskim wynagradzać  Jezusowi za odrzucenie przez ludzi Jego miłości, zatrzymywać zło przez czynienie dobra, modlitwę wynagradzającą, promować kult Najświętszego Serca Jezusa i Niepokalanego Serca Maryi – by wypraszać zbawienie dla dusz.   

       Interesująca była też rozmowa na temat roli asystentów kościelnych w życiu  instytutów. Być może wrócimy do tego tematu jesienią, kiedy planujemy omawiać istotne cechy instytutów świeckich, odróżniające nas od innych stowarzyszeń Kościoła.

       W połowie trzygodzinnego spotkania dołączył do nas ks. Marek Wójtowicz SJ – w kurii krakowskiej odpowiedzialny za instytuty życia konsekrowanego. Już razem z ks. Markiem zastanawialiśmy się m.in. nad sposobami szerzenia solidnej informacji o naszej drodze, o jej atrakcyjności i ważności dla Kościoła. Zastanawialiśmy się m.in. nad wznowieniem informowania kleryków w seminariach. Jedna z uczestniczek  przytoczyła słowa ks. Piotra Walkiewicza skierowane kiedyś do członkiń instytutów świeckich: „nikt tego za was nie zrobi”.

        Na końcu spotkania umówiłyśmy się na kolejną adorację Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie w intencji powołań do instytutów świeckich (26 maja br.) oraz na spotkanie jesienne (29 września br.), aby dalej dzielić się naszymi doświadczeniami.

H.B.B.R.