Temat duchowości instytutów świeckich był wielokrotnie podejmowany, ale to nie oznacza, że nie potrzeba do niego powracać. Św. Jan Paweł II w posynodalnej adhortacji Vita consecrata uznał, że pierwszoplanowym założeniem dla każdej rodziny życia konsekrowanego jest życie duchowe na płaszczyźnie indywidualnej i wspólnotowej, gdyż od jego poziomu zależeć będzie „apostolska owocność instytutu, ofiarność jego miłości do ubogich, a także zdolność przyciągania nowych pokoleń” (VC 93). Jedynie wysoki poziom życia duchowego osób konsekrowanych może stać się porywającym świadectwem „dla ludzi naszych czasów spragnionych absolutnych wartości” (VC 93).

Zachęcamy przedstawicieli młodego pokolenia do udziału w konkursie, którego celem jest upowszechnianie nauczania wielkiego Papieża‑Polaka oraz troska o zachowanie żywej pamięci o duchowym dziedzictwie św. Jana Pawła II.
W załączeniu - materiały przedstawiające cele, założenia i charakter konkursu, a także formularze zgłoszeniowe.

Rok Jubileuszowy 2025–2026, ogłoszony przez Papieża Franciszka bullą Spes non confundit

– „Nadzieja zawieść nie może”, przeżywany był w całym Kościele jako Rok Święty – Peregrinantes in Spem (Pielgrzymi nadziei).

Rozpoczęty w Wigilię Bożego Narodzenia 2024 roku, a zakończony w uroczystość Objawienia Pańskiego 6 stycznia 2026 roku, stał się szczególnym czasem łaski, pojednania, duchowego nawrócenia i odnowy serca Ludu Bożego.

Dla świeckich osób życia konsekrowanego Jubileusz ten nie był jedynie wydarzeniem liturgicznym wpisanym w rytm życia Kościoła, lecz głębokim wezwaniem do ponownego odczytania własnego powołania: do życia całkowicie oddanego Bogu pośród świata, bez znaków zewnętrznych, ale z pełnią ewangelicznej radykalności.

Był to czas, w którym Duch Święty przypominał, że konsekracja świecka jest drogą nadziei — cichą, ukrytą, a zarazem przenikającą codzienność świata światłem Ewangelii.

„Oto czynię wszystko nowe” (Ap 21,5).

Życzymy Wam, aby dni 2026 roku były czasem pokoju i bliskości Boga. Niech każdy dzień będzie dla Was okazją do doświadczania Bożej obecności – w codzienności, w drugim człowieku, w modlitwie i w ciszy serca. Niech Matka Boża otacza Was swoją opieką, a Chrystus – jedyne prawdziwe Światło – prowadzi przez cały rok ku pełni życia i miłości.

Niech Nowonarodzony Chrystus obdarzy Was odwagą,by zostawić przeszłość i wejść w teraźniejszość, gdzie rodzi się Król – tu i teraz.

Niech Wasze serca staną się wolne, by przyjąć żywe dary Boga, który przychodzi do nas w prostocie, w prawdziwości, w jedności z Ojcem.

Błogosławionych Świąt!

W Roku Jubileuszowym 2025 nasz Instytut Misjonarek Królewskości Chrystusa obchodził 50- lecie istnienia w Polsce. Z tej okazji świętowaliśmy 22 i 23 listopada w Laskowicach u O. Werbistów SVD. Z radością gościłyśmy na spotkaniu przedstawicielkę RC z Rzymu, ks. biskupa Józefa Szamockiego, naszych braci Kapłanów z Instytutu Królewskości Chrystusa, księży Asystentów Grup a także Ojca Alojzego Warota – Wizytatora Generalnego Franciszkańskiej Kustodii Ziemi Świętej (naszego rekolekcjonistę).

Pod hasłem „Ten zwycięża, kto miłuje” w sobotę 8 listopada 2025 odbyła się pielgrzymka Instytutów Świeckich Życia Konsekrowanego z całej Polski do grobu bł. kard. Stefana Wyszyńskiego, patrona instytutów świeckich. Wydarzenie, wpisane w obchody Roku Świętego „Pielgrzymi Nadziei”, zgromadziło około 250 osób – przedstawicieli wspólnot z całego kraju.

S. Simona Brambilla, prefekt Dykasterii ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego w końcowym przesłaniu powiedziała m.in.: W dniu, w którym powiedzieliśmy nasze „tak” na wezwanie Jezusa do życia według Ewangelii w tej formie życia, obiecaliśmy być obecnością – siostrami i braćmi pośród wszystkich, gotowymi oddać życie, dawać je, towarzyszyć mu, wierzyć w jego siłę, bez pozorów. W tych dniach przeszliśmy przez Drzwi Święte, w jedności z naszym Pasterzem, papieżem Leonem XIV. Jubileusz to okazja, by prosić o przebaczenie za wszystkie sytuacje, w których nie potrafiliśmy być obecni, aby słuchać i troszczyć się o innych, ale zamknęliśmy nasze oczy i serca. Jest to również okazja do radości i dziękczynienia za dobro dane i otrzymane.

„Prosić”, „szukać”, „kołatać” – czasowniki modlitwy użyte przez ewangelistę Łukasza – są postawami bliskimi wam, przyzwyczajonym do praktykowania rad ewangelicznych, do proszenia bez roszczeń, posłusznych działaniu Boga. Nie przypadkiem Sobór Watykański II mówi o ślubach jako o środku użytecznym „do otrzymania obfitszych owoców łaski chrztu” (Konst. dogmat. Lumen gentium, 44). „Prosić” oznacza bowiem uznać w ubóstwie, że wszystko jest darem Pana i za wszystko trzeba dziękować;
„szukać” oznacza otworzyć się w posłuszeństwie, aby każdego dnia odkrywać drogę, którą należy podążać na drodze świętości, zgodnie z planami Boga; „kołatać” oznacza prosić i ofiarować braciom otrzymane dary z czystym sercem, starając się kochać wszystkich z szacunkiem i bezinteresownie.

 Sobota, dnia 6 września 2025 r.

 Pielgrzymi nadziei

 10.00 – Powitanie Pielgrzymów

    Modlitwa

    Wprowadzenie

Konferencja: Osoby konsekrowane – Pielgrzymi nadziei – Abp Wacław DEPO,  Częstochowa

Świadectwa:

  • Bł. ks. Michał Sopoćko: Pielgrzym nadziei – Dominika STEĆ,

Siostry Jezusa Miłosiernego

  • Duchowość św. Karola de Foucauld – Agata, Małe Siostry Jezusa

 12.00 – EUCHARYSTIA – Abp Wacław DEPO, Częstochowa

W niedzielę 17 sierpnia 2025 r., w dniu św. Jacka, w godzinie Miłosierdzia, po długiej chorobie zmarła Anna Nachyła ze Świeckiego Instytutu Dominikańskiego z Orleanu. Z wykształcenia polonistka, z zawodu i z zamiłowania nauczycielka, miłośniczka dobrych książek.

W Instytucie była od 1986 roku, zaangażowana w jego życie całą sobą. Ukochała powołanie do życia konsekrowanego, charyzmat dominikański, Zakon Dominikański. W latach 2008-2020 pełniła funkcję Odpowiedzialnej Prowincjalnej. Przez lata aktywnie uczestniczyła w pracach Krajowej Konferencji Instytutów Świeckich, w latach 2017-2021 była członkiem Rady Wykonawczej KKIŚ.

Anna była osobą ogromnie ciepłą i otwartą, w każdym widziała dobro.

Świecki, a jednak konsekrowany
Życie konsekrowane kojarzy się najczęściej z zakonami – klasztorami, habitami i życiem
wspólnotowym. Tymczasem od ponad wieku w Kościele istnieje także mniej znana, ale
niezwykle istotna forma konsekracji: instytuty świeckie. Są to wspólnoty osób, które żyjąc w
świecie, często bez zewnętrznych oznak przynależności, składają śluby czystości, ubóstwa i
posłuszeństwa. Są w pełni świeccy – ale równocześnie w pełni konsekrowani.