Rok Jubileuszowy 2025–2026, ogłoszony przez Papieża Franciszka bullą Spes non confundit

– „Nadzieja zawieść nie może”, przeżywany był w całym Kościele jako Rok Święty –
Peregrinantes in Spem (Pielgrzymi nadziei). Rozpoczęty w Wigilię Bożego Narodzenia 2024
roku, a zakończony w uroczystość Objawienia Pańskiego 6 stycznia 2026 roku, stał się
szczególnym czasem łaski, pojednania, duchowego nawrócenia i odnowy serca Ludu Bożego.

 

 

 

 

Z listów Giuseppe Lazzatiego: "Słowo stało się ciałem i zamieszkało między nami! Zwróćcie uwagę, że Słowo wcielając się, nie wychodzi z łona Ojca, a jednak w Credo mówimy: Propter nos homines et propter nostram salutem descendit de coelis, discese dal cielo! Zmierzcie niezwykłą głębię tych słów: umysł ich nie pojmuje, ale musimy nieustannie prosić i otrzymać łaskę zgłębienia tych słów, na ile to możliwe.

„Oto czynię wszystko nowe” (Ap 21,5).

Życzymy Wam, aby dni 2026 roku były czasem pokoju i bliskości Boga. Niech każdy dzień będzie dla Was okazją do doświadczania Bożej obecności – w codzienności, w drugim człowieku, w modlitwie i w ciszy serca. Niech Matka Boża otacza Was swoją opieką, a Chrystus – jedyne prawdziwe Światło – prowadzi przez cały rok ku pełni życia i miłości.

Niech Nowonarodzony Chrystus obdarzy Was odwagą,by zostawić przeszłość i wejść w teraźniejszość, gdzie rodzi się Król – tu i teraz.

Niech Wasze serca staną się wolne, by przyjąć żywe dary Boga, który przychodzi do nas w prostocie, w prawdziwości, w jedności z Ojcem.

Błogosławionych Świąt!

W Roku Jubileuszowym 2025 nasz Instytut Misjonarek Królewskości Chrystusa obchodził 50- lecie istnienia w Polsce. Z tej okazji świętowaliśmy 22 i 23 listopada w Laskowicach u O. Werbistów SVD. Z radością gościłyśmy na spotkaniu przedstawicielkę RC z Rzymu, ks. biskupa Józefa Szamockiego, naszych braci Kapłanów z Instytutu Królewskości Chrystusa, księży Asystentów Grup a także Ojca Alojzego Warota – Wizytatora Generalnego Franciszkańskiej Kustodii Ziemi Świętej (naszego rekolekcjonistę).Uroczystość rozpoczęliśmy Adoracją Najświętszego Sakramentu i udziałem w Eucharystii koncelebrowanej przez obecnych kapłanów. Słowo Boże i homilię wygłosił Asystent jednej z grup – ks. Andrzej Szopiński. Po uczcie duchowej spotkaliśmy się przy wspólnym stole na obiedzie i kawie.

Jezus Chrystus znany, kochany, który jest naszym życiem — oto istota duchowości Stowarzyszenia". Tak jest napisane w naszym pierwszym Statucie i tak ma być. To, co do tej pory napisałem, ma jedynie na celu pełny obraz osoby Miles, jako wzorca chrześcijanina - alter Christus. Aby takim się stać, należy dobrze zrozumieć, czym jest duch Chrystusa, którego mamy naśladować, a nie zewnętrzna działalność Chrystusa, niemożliwa dla nas do powtórzenia. Tymi słowami można określić ducha Chrystusa: całkowita ofiara z siebie, w totalnej wierności, z potrzeby miłości.

Pod hasłem „Ten zwycięża, kto miłuje” w sobotę 8 listopada 2025 odbyła się pielgrzymka Instytutów Świeckich Życia Konsekrowanego z całej Polski do grobu bł. kard. Stefana Wyszyńskiego, patrona instytutów świeckich. Wydarzenie, wpisane w obchody Roku Świętego „Pielgrzymi Nadziei”, zgromadziło około 250 osób – przedstawicieli wspólnot z całego kraju.

Miejscem jubileuszowego spotkania instytutów świeckich była katedra warszawsko-praska. Uczestnicy rozpoczęli dzień wspólną modlitwą różańcową. Następnie przewodnicząca Krajowej Konferencji Instytutów Świeckich, Joanna Wójtowicz, powitała zgromadzonych i wprowadziła w duchowy program pielgrzymki.

S. Simona Brambilla, prefekt Dykasterii ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego w końcowym przesłaniu powiedziała m.in.: W dniu, w którym powiedzieliśmy nasze „tak” na wezwanie Jezusa do życia według Ewangelii w tej formie życia, obiecaliśmy być obecnością – siostrami i braćmi pośród wszystkich, gotowymi oddać życie, dawać je, towarzyszyć mu, wierzyć w jego siłę, bez pozorów. W tych dniach przeszliśmy przez Drzwi Święte, w jedności z naszym Pasterzem, papieżem Leonem XIV. Jubileusz to okazja, by prosić o przebaczenie za wszystkie sytuacje, w których nie potrafiliśmy być obecni, aby słuchać i troszczyć się o innych, ale zamknęliśmy nasze oczy i serca. Jest to również okazja do radości i dziękczynienia za dobro dane i otrzymane.

„Prosić”, „szukać”, „kołatać” – czasowniki modlitwy użyte przez ewangelistę Łukasza – są postawami bliskimi wam, przyzwyczajonym do praktykowania rad ewangelicznych, do proszenia bez roszczeń, posłusznych działaniu Boga. Nie przypadkiem Sobór Watykański II mówi o ślubach jako o środku użytecznym „do otrzymania obfitszych owoców łaski chrztu” (Konst. dogmat. Lumen gentium, 44). „Prosić” oznacza bowiem uznać w ubóstwie, że wszystko jest darem Pana i za wszystko trzeba dziękować;
„szukać” oznacza otworzyć się w posłuszeństwie, aby każdego dnia odkrywać drogę, którą należy podążać na drodze świętości, zgodnie z planami Boga; „kołatać” oznacza prosić i ofiarować braciom otrzymane dary z czystym sercem, starając się kochać wszystkich z szacunkiem i bezinteresownie.

 Sobota, dnia 6 września 2025 r.

 Pielgrzymi nadziei

 10.00 – Powitanie Pielgrzymów

    Modlitwa

    Wprowadzenie

Konferencja: Osoby konsekrowane – Pielgrzymi nadziei – Abp Wacław DEPO,  Częstochowa

Świadectwa:

  • Bł. ks. Michał Sopoćko: Pielgrzym nadziei – Dominika STEĆ,

Siostry Jezusa Miłosiernego

  • Duchowość św. Karola de Foucauld – Agata, Małe Siostry Jezusa

 12.00 – EUCHARYSTIA – Abp Wacław DEPO, Częstochowa

W niedzielę 17 sierpnia 2025 r., w dniu św. Jacka, w godzinie Miłosierdzia, po długiej chorobie zmarła Anna Nachyła ze Świeckiego Instytutu Dominikańskiego z Orleanu. Z wykształcenia polonistka, z zawodu i z zamiłowania nauczycielka, miłośniczka dobrych książek.

W Instytucie była od 1986 roku, zaangażowana w jego życie całą sobą. Ukochała powołanie do życia konsekrowanego, charyzmat dominikański, Zakon Dominikański. W latach 2008-2020 pełniła funkcję Odpowiedzialnej Prowincjalnej. Przez lata aktywnie uczestniczyła w pracach Krajowej Konferencji Instytutów Świeckich, w latach 2017-2021 była członkiem Rady Wykonawczej KKIŚ.

Anna była osobą ogromnie ciepłą i otwartą, w każdym widziała dobro.

Świecki, a jednak konsekrowany
Życie konsekrowane kojarzy się najczęściej z zakonami – klasztorami, habitami i życiem
wspólnotowym. Tymczasem od ponad wieku w Kościele istnieje także mniej znana, ale
niezwykle istotna forma konsekracji: instytuty świeckie. Są to wspólnoty osób, które żyjąc w
świecie, często bez zewnętrznych oznak przynależności, składają śluby czystości, ubóstwa i
posłuszeństwa. Są w pełni świeccy – ale równocześnie w pełni konsekrowani.